My Safe Haven

“At pinasimulang anyuan ng Diyos na Jehova ang tao mula sa alabok ng lupa at inihihip sa mga butas ng kaniyang ilong ang hininga ng buhay, at ang tao ay naging isang kaluluwang buháy.” (Genesis 2:7, bi12) Ito ang pasimula ng napakahabang linya ng sangkatauhan. Nilalang si Adan na perpekto, walang kapintasan, at pinaglaanang sagana ni Jehova. Higit sa lahat, ang tao ay nilalang “ayon sa larawan ng Diyos”. (Genesis 1:27) Kung gayon, taglay ni Adan ang mga katangian ng Diyos na buháy na tinukoy ng Bibliya bilang makatuwiran, nakahihigit sa karunungan, makapangyarihan-sa-lahat, at pag-ibig. Subalit sa kabila ng mga paglalaang ito, naiwala ni Adan ang kaisa-isa nitong mana noon: ang walang hanggang buhay sa paraisong tinatamasa. Naging kahulugan ng isang munting pasiya ang buong kinabukasan ng tao. Iyan mismo ang iniuulat sa atin ng ikatlong kabanata ng Genesis, at ang resulta nito’y isang hatol sa lahat na walang tao ang may kakayahang bumali, na ipinasulat ng Diyos sa Roma 5:12 upang b...

Dalawang Pag-ibig ang Bumago sa Kasaysayan! Iniutos ni Jehova sa unang mag-asawa: “Huwag kang kakain ng bunga mula sa puno ng pagkaalam ng mabuti at masama, dahil sa araw na kumain ka mula roon ay tiyak na mamamatay ka.” (Genesis 2:17) Sa tagpong ito na aking binanggit ay ang pinakaunang utos sa kasaysayan ng tao. Ang pagsuway dito, kung gayon, ay ang pinakaunang anyo ng pag-aklas sa Isa na may karapatang mamahala. Maliwanag sa mga binigkas ni Jehova kung ano ang magiging resulta ng hindi pagsunod sa kauna-unahang utos na ito. Pero ang unang mag-asawa ay nabulag ng sariling pagnanasa, “pumitas ng bunga, at kinain iyon.” (Genesis 3:6) Ito ang pasimula ng napakahabang palahaw na naulinigan ng sangkatauhan. Simula pa nang tayo ay ipaglihi at isilang, ang tao ay naging makasalanan, nakakagawa ng mga kamalian at nagkukulang, at tayo ay sinisingil sa kasalanang hindi natin ginusto. (Awit 51:5; Roma 6:23) Tayo ay naipagbili bilang mga alipin ng kasalanan kapalit ang inaakalang “kalayaan”...